internationaal


Honderden piraten in een markt van 166 miljoen straatarme lezers

Piraterij is een probleem dat regelmatig ter sprake komt in het Nederlandse boekenvak. Stichting BREIN haalt websites uit de lucht en het NUV (nu de Mediafederatie) procedeert tegen een platform dat het doorverkopen van gelezen e-books makkelijk wil maken. Maar over de verkoop van illegale kopieën van fysieke boeken heb ik in Nederland nog nooit iemand horen klagen. In de landen waar ik doorheen reis is dat een heel ander verhaal. Er is sprake van fabrieken die stiekem boeken van bekende auteurs drukken en handelaren die ze verkopen op straat. Ook in Bangladesh. Maar hier is het niet nodig om er stiekem over te doen. In Dhaka zijn gekopieerde boeken doodnormaal.  


De herrijzenis van een Indiaas boekenpaleis

De afgelopen maanden heb ik in verschillende landen gezocht naar vernieuwing in het boekenvak. Innovaties, hippe vooruitstrevende bedrijfjes, technologische ontwikkelingen. Terugkijkend trek ik de conclusie dat dit valt of staat bij één belangrijke factor: ondernemerschap. Tegen de stroom in gaan, anders denken, doorzetten.


Het boekenvak in Nepal, door de ogen van uitgever Ajit Baral

Het is 2006 als journalist Ajit Baral aan een nieuw avontuur begint. Hij schrijft onder andere voor de Nepali Daily, waar hij met veel plezier literatuur recenseert. Vanuit zijn rol is hij nauw betrokken bij de literaire ontwikkelingen in Nepal. Hij ziet dat het uitgeefvak ouderwets is. De vormgeving van in Nepal uitgegeven boeken laat te wensen over, net als de redactionele begeleiding. Dat kan anders, denkt de jonge schrijver en hij begint FinePrint, een uitgeverij die het anders gaat doen.   


Juggernaut: een niet te stoppen uitgever 2.0 in India

In de hele wereld zijn industrieën en markten zich aan het aanpassen aan de digitale (r)evolutie. Digitalisering is een niet te stoppen ontwikkeling die menig vakgebied ontwricht. Ook het boekenvak. Dat zag ook Chiki Sarkar, toen ze nog uitgever bij Penquin Random House in India was. “Waarom doen we zoveel op onze smartphone, maar lezen nog niet?”, dacht ze. Die gedachte plantte het zaadje dat uitgroeide tot haar haar uitgeverij 2.0: Juggernaut Books.


Prozo: het Indiaas Centraal Boekhuis op zakformaat

Prozo is een kleine, nationale distributeur in India. Ze hebben verschillende grote en kleine uitgeverijen aan zich gebonden. Ze leveren in het hele land en zijn eigenlijk in kleine vorm een grote speler. Hoe kan zo'n klein bedrijf het hele land bedienen? Het antwoord daarop is simpel: het gebruik van de nieuwste technologie.


Een vergeefse zoektocht naar modernisering op Sri Lanka

In het begin van de jaren ’80 werd de openbare bibliotheek van Jaffna verwoest door een grote brand. Op dat moment was het één van de grootste bibliotheken van Azië, met meer dan 97.000 boeken en manuscripten. Pas in 2001, nog tijdens de jarenlange burgeroorlog die in Sri Lanka woedde, werd de bibliotheek heropend. Na de oorlog was het één van de eerste gebouwen die in volle glorie werden hersteld.


Hamid Asadi wil dat iedereen naar hem luistert

Er zijn genoeg regels waar je je aan moet houden als je Iraans staatsburger bent. Als vrouw draag je een hoofddoek. Niemand drinkt alcohol. Je bent religieus (officieel), anders doe je niet mee. En je maakt geen gebruik van YouTube en Facebook. Al deze regels zijn opgelegd door de Islamitische regering. Als ondernemer moet je daar ook mee leren omgaan. Ik heb gesproken met Hamid Asadi, CEO van startup Navaar en een doorzetter die gelooft dat hij iets verandert voor de Iraanse consument. En net als de regering heeft Hamid één doel: dat iedereen naar hem luistert.  


Fidibo: Iraanse copyright-idealist met een miljoen volgelingen

Stel je voor: je houdt van boeken en van de auteurs die ze schrijven. Alle boeken die in jouw kast staan heb je keurig betaald. Je vindt daarom dat iedereen een eerlijk deel van de betaalde verkoopprijs moet krijgen. Toch weet je dat dit niet het geval is, want het land waarin je woont heeft de internationale copyrightregels nooit geaccepteerd en zelf ook niks geregeld. Daarnaast is er een strenge controle op alles wat geschreven wordt binnen de landsgrenzen en wat er van buiten naar binnen komt. Geen van de spelers die hier controle over heeft lijkt iets te willen veranderen. Wat doe je dan? Inderdaad: You don’t change te players, you change the game.